انواع عملیات حرارتی پیچ و مهره
سختکاری پیچ و مهره یکی از مهمترین مراحل عملیات حرارتی در تولید قطعات صنعتی است که با هدف افزایش سختی، استحکام کششی و مقاومت به سایش انجام میشود. پیچ و مهرهها در صنایع نفت، گاز، پتروشیمی و نیروگاهی تحت فشار، ضربه و سایش قرار دارند؛ بنابراین بهبود خواص مکانیکی آنها از طریق سختکاری، نقش حیاتی در عملکرد و ایمنی تجهیزات دارد.
اهداف سختکاری پیچ و مهره
- افزایش سختی سطحی و عمقی پیچ و مهرهها
- بهبود استحکام کششی و مقاومت به ضربه
- افزایش مقاومت در برابر سایش و خوردگی
- بهبود چقرمگی و انعطافپذیری
- حذف تنشهای داخلی ناشی از تولید
- ارتقاء قابلیت ماشینکاری و شکلدهی
انواع عملیات حرارتی مرتبط با سختکاری پیچ و مهره
1. آنیلینگ (Annealing)
افزایش انعطافپذیری و چکشخواری پیچ و مهرهها با کاهش سختی اولیه. مناسب برای بهبود ماشینکاری و شکلدهی.
2. سختکاری سطحی (Surface Hardening)
افزایش سختی سطح پیچ و مهره با حفظ چقرمگی داخلی. شامل روشهای ترموشیمیایی مانند:
- نیتروژناسیون (نیتروژندهی)
- کربونیزاسیون (کربندهی)
- کربو-نیتروژناسیون
- سختکاری القایی و شعلهای
3. کوئنچینگ (Quenching)
سرد کردن سریع پس از حرارتدهی برای تشکیل فاز مارتنزیت و افزایش سختی و استحکام.
4. نرمالیزاسیون (Normalization)
همگنسازی ساختار فولاد، افزایش سختی و کاهش اندازه دانهها.
5. تمپر کردن (Tempering)
کاهش تنشهای داخلی و افزایش چقرمگی پس از سختکاری شدید.
سختکاری پیچ و مهرهها با انتخاب روش مناسب عملیات حرارتی، نقش کلیدی در افزایش عمر، ایمنی و عملکرد قطعات صنعتی دارد. انتخاب صحیح بین آنیلینگ، کوئنچینگ یا سختکاری سطحی باید بر اساس نوع کاربرد، جنس پیچ و شرایط کاری انجام شود.
برای دریافت راهنمایی از کارشناسان ما و خرید با شماره
09360574006
تماس حاصل فرمایید.